Christiaan Lam – over de dagelijkse avonturen van een mobiele manager

Random header image... Refresh for more!

Het spotify model: Rijnlands denken in een ander jasje

Screen-Shot-2013-11-09-at-7.30.08-AM-1024x644-1Het spotify-model (en dan niet het business-model maar het management-model) wordt inmiddels vaak genoemd en ingezet door grote klanten. Spotify zelf natuurlijk, maar inmiddels heeft ING ook de omslag gemaakt.

Het lijkt een ‘red pill’ te zijn voor het tegengaan van corporate processen en faciliteren van slagkracht en een start-up mentaliteit. Heel nieuw is het Spotify model echter niet, en is met name het toepassen van een aantal bekende managementprincipes in een andere vorm.

Stelling: het spotify managementmodel is een Rijnlandse matrix organisatie

[Read more →]

May 18, 2016   No Comments

Collegialiteit

muntthee-300x276Sinds jaar en dag ben ik geheelonthouder, en sinds jaar en dag wordt ik daarmee geplaagd. Meestal vol verbazing, vaak aanleiding tot leuke gesprekken en slechts een enkele keer negatief.

Pas geleden hadden wij MT-dagen met het managementteam van Xebia. Overdag hard werken, en ‘s-avonds aan de borrel in Momo. Dat wil zeggen, mijn collegae aan de borrel.

Zo ook deze maandag avond, iedereen lekker aan bier, wijn, whiskey of cocktails en ik aan de verse muntthee. En ook hier weer de verbaasde blikken en het geplaag. Geen probleem, ook dat is collegialiteit, want plagen is het vermijden van intimiteit.

Tot het moment dat, zo iets voor middernacht, de bardame me toen ik een muntthee bestelde, verteld dat dat de laatste was die ik zou krijgen want “het was toch ook geen tijd meer voor thee”. Ik was een tikkeltje uit het veld geslagen, want als ik thee wil dan mag dat toch?

Nou, zo dachten ook mijn collegae er over want er was totale verontwaardiging van het voltallige, in meerdere of mindere mate aangeschoten, managementteam. “Wil jij thee? Als jij thee wil, dan krijg je thee!”. Tot en met de eigenaar-directeur toe die eigenhandig voor mij een kopje thee wilde gaan regelen.

Nou was ik toch al van plan om op dat moment richting kamer/bed te gaan, maar achteraf had ik toch moeten kijken wat er was gebeurd als CEO, Financieel Directeur en Algemeen Directeur Xebia voor mij een kopje thee waren gaan regelen.

Wellicht overbodig om te zeggen, maar ik ben met een zeer groot gevoel van tevredenheid en collegialiteit die MT-dagen verder doorgekomen :)

April 21, 2016   No Comments

Reply-all….

reply_to_allTot mijn grote verdriet wordt de reply-all toets nog steeds dagelijks gebruikt, en niet altijd even handig. Ik vraag me ook wel eens af waarom dat toch is.

Wat mij betreft moet die hele reply-all toets afgeschaft worden, want hij wordt soms alleen maar gebruikt om te laten zien hoe intelligent en attent we zijn, zeker als er een leidinggevende in de adresregels staat.

Iemand vertelde mij ooit eens een mooie vergelijking over ‘send to all’. Als je een bericht aan iedereen wil sturen (het hele bedrijf, de hele afdeling), vergelijk dit dan eens met een bericht op papier zetten, dit 250 (of 500, of 2000) keer kopiëren, en bij iedereen op het bureau leggen (of versturen naar het huis adres). En als je deze vergelijking dan even doortrekt, doe je met reply-all het equivalent van langs alle bureau’s lopen en overal een briefje bijleggen (of nasturen in de post).

Dat is buitengewoon nuttig als je met een (beperkt) groepje een discussie hebt, of als je inderdaad veel mensen wil informeren over een plan, voornemen of ander belangrijk item.

Maar alsjeblieft, als het niet nodig is, laat die reply-all knop dan met rust.

Als een zender om input vraagt voor iets, hoef je écht niet al iedereen te laten zien  hoe briljant je plan is; dat kan de originele afzender echt wel filteren, en als hij/zij meerdere keren dezelfde suggestie krijgt, zal het wel een heel goed plan zijn. Echt waar. Dat kan die persoon.

Net zoals dat je niet aan de directeur hoeft te laten zien dat jij óók betrokken was bij die sales-pitch (en dat aan iedereen dus maar reply’d) of naar de hele groep ook maar een duit in het zakje hoeft te doen. Wat mij betreft gaat die reply-all toets uit, zodat je elke keer bij een antwoord bewust moet nadenken: wie gaat deze boodschap wat aan.

Want als je die knop gebruikt zonder over na te denken, krijg ik de indruk dat het soms meer om jezelf gaat dan om de boodschap…

January 25, 2016   No Comments

Coaching – een drievoudig model

three_rings_tran04Op het werk vind vaak coaching plaats. Niet dat we het altijd zo noemen overigens, want dan wordt het zo beladen. Maar het is wel degelijk belangrijk voor succes, zo vinden ook Gartner en Forrester, of het nou gaat om sales, professional skills of algemene consultancy vaardigheden.

Een manier om het low-key maar wel efficient te doen is het drievoudige model. Let op, dit is geschreven vanuit de optiek van een consultancy bedrijf, dat mensen en teams inzet bij klanten.

Het hoogste (hiërarchisch gezien, niet hoogste qua belang of nut) is coaching door mij (of jou) als manager van een medewerker. Je coacht hem/haar op het gebied van loopbaan, cursussen en belangrijke life-events. Je probeert ze te behoeden voor burn-out, gidst ze door hun levensfasen en bent er als algemene vraagbaak.

Coaching op het laagste model (wederom, hiërarchisch gezien)  is coaching-on-the-job. Het koppelen van een nieuwe medewerker aan een ervaren consultant (bij de klant) zorgt ervoor dat de nieuwe kracht een vraagbaak heeft en iemand heeft die hem/haar wegwijs maakt in de wijze waarop bedrijf X de zaken graag doet. Over het algemeen zul je nieuwe consultants, zeker als je een sterke eigen identiteit in je bedrijf hebt, niet meteen alleen in een opdracht willen zetten.

Hier tussenin zet je de, wat ik maar even zal noemen (for lack of a better word), peer-coaching. Omdat je met zowel je manager als met je directe collegae (senior collega) een band opbouwt, al dan niet gekleurd, is het fijn af en toe met iemand te kunnen praten over hoe het bevalt binnen het bedrijf, hoe je bent opgevangen en hoe de relatie met je manager is bijvoorbeeld. Goeie coaches hiervoor zijn ervaren consultants die al een tijdje meelopen, zich betrokken voelen bij de zaak en nieuwe medewerkers en het ook leuk vinden hun kennis te delen. Schep gelegenheid hiervoor om ze bijvoorbeeld na een half jaar met nieuwe medewerkers te laten praten en kennis te maken met teams en projecten buiten de deur. Een goed lijntje met het management (jou) kan je hele nieuwe en objectieve inzichten geven over je medewerkers.

November 30, 2015   No Comments

Beste mede-motorrijder…

Beste mede-motorrijder,

nu ik me weer met enige regelmaat door de spits worstel, en daar bij  voorkeur de motorfiets voor gebruik, verbaas ik me eerlijk gezegd wel eens over de manier waarop sommigen van jullie omgaan met het verkeer. In alle situaties en omstandigheden wordt er gereden alsof het excuus ‘doorstroming verbeteren’ zaligmakend is en het passeren van files een recht is (in plaats van een voorrecht).

In beide gevallen is dat echter niet zo. 

Als je je op de motor door het verkeer worstelt, misschien wel met de insteek ‘dan kan ik lekker de file vermijden’ moet je je nog steeds aan een aantal hoofdregels houden: Rij Veilig, Hou je aan de Wet, Wees een Goed Medeweggebruiker. 

Rij Veilig

‘Rij veilig’ klinkt misschien als een no-brainer maar ik krijg af en toe de indruk dat sommige van mijn mede-motards vooral vanuit hun eigen motor-bril de wereld bekijken. Vergeet echter niet dat je voor je veiligheid minstens net zo (zo niet meer) afhankelijk bent van de automobilisten, vrachtwagenchauffers, en meer. 

Dus tussen de file doorrijden in een bocht, bij regen of met laagstaande zon is gewoon niet heel handig, om de eenvoudige reden dat de gemiddelde vierwielerrijder dan bezig is met hele andere dingen. Als je zelf wel eens met een flinke bui in de auto hebt gezeten, zeker bij duisternis, dan weet je dat het filteren van wat er nu echt is tussen alle schitteringen door, niet heel makkelijk is. Voor ons als motorrijders is dat makkelijker! 

Evenzo geldt het ‘verplaats je in de automobilist’ voor filepassage bij invoegstroken, wegversmallingen, klaverbladen en meer. Dat is bij uitstek de plek dat automobilisten ‘even snel’ van rijstrook wisselen om plaats te maken of een sneller baantje te pakken. 

Hou je aan de wet

De wet geldt ook voor motorrijders. Echt waar. En een paar zaken die me (negatief) opvallen bij sommige motorrijders is het rijden over doorgetrokken strepen en het met een noodgang door tussen de file door rijden. 

Nee, je mag niet over een doorgetrokken streep rijden. Ook niet om ‘de doorstroming te bevorderen’. Niet in de stad, en niet buiten de stad. Ook mag je niet over busbanen. Door dat soort dingen toch te doen ben je onveilig bezig (overige weggebruikers verwachten je daar niet), hou je je niet aan de wet en geef je ons als motorvolk niet een hele goeie naam. 

En tussen de file door rijden mag alleen als A) de file niet harder gaat dan 45km/u en B) het verschil tussen jou en de file niet meer is dan stapvoets. Wat is stapvoets? Nou normaal 5 a 6 kilometer per uur maar dat is wel heel weinig. Laten we uitgaan van een draf, dan is dat 12 kilometer uur dus. De wet zegt overigens volgens mij 10km/u verschil, dus ga daar maar vanuit. Drafje dus. 

Wees een goed medeweggebruiker

Verplaats je in de ander en hou rekening met met name automobilisten. Wat zien zij nu, waar letten ze op, gaan ze hier invoegen. En pas je rijstijl daar op aan. Dus niet per se willen doordrukken, niet links en rechts en dan weer links inhalen. Wees voorspelbaar en laat ruimte voor de vier- (en meer)wielers. 

Dat is ook fijn voor ons, mede motorrijders en zorgt er voor dat we ook in de toekomst onze bevoorrechte positie kunnen behouden.

September 30, 2015   1 Comment

Het kan raar lopen allemaal

Het kan raar lopen allemaal. Zo’n 3 jaar geleden begon ik met Airsoft en begin 2013 was daar Airsoft Heaven. Niet lang daarvoor was ik (in zomer 2012) aan een nieuwe job bij OPP begonnen, nadat ik bijna 12 jaar (vanaf 2000) in de ICT had gezeten. Een zijstapje dus, naar de HRM. Ondertussen werkte ik ook aan het uitbouwen van de eigen toko, met een eigen visie en een eigen beeld op hoe het moest (ja, eigenwijs, dat zeker).

Fast forward naar zomer 2014, toen ik zittend in een luie stoel in Frankrijk opeens pijn op de borst kreeg. Meteen zorgen natuurlijk, en terug in Nederland door de hele medische mallemolen gegaan. Geen problemen met het hart gelukkig, wel met mijn wederhelft de conclusie getrokken dat 2 jaar lang tussen de 50 en 70 uur per week werken misschien niet het meest gezonde ter wereld is. En dat twee banen leuk is, maar niet zaligmakend. Overigens liep het al niet heel lekker bij OPP (verwachtingen en realiteit kunnen a-synchroon blijken te zijn) en na twee hele leerzame jaren was daar aan het einde van de zomer 2014 het afscheid.

Vanuit de WW kon ik afgelopen jaar gelukkig uren blijven maken voor Airsoft Heaven en heb ik in die periode gepoogd van mijn hobby mijn werk te maken. Dat is ten dele gelukt: de toko is winstgevend en heeft op het gebied van kwaliteit, service en het organiseren van unieke evenementen een goede naam opgebouwd, niet in het minst door inzet van vrienden, maar ook door steun en hulp van de vele airsofters van het eerste uur.

Het zodanig winstgevend maken dat er ook een salaris uitbetaald kan worden, is echter nogal een andere opgave en zou betekend hebben: concessies doen. Aan kwaliteit, aan originaliteit en misschien zelfs aan de goede naam. Dat is ook de worsteling en de interne strijd die ik afgelopen 12 maanden heb gevoerd: is het mogelijk en wenselijk om, zonder eigen terrein, en zonder massale standaardspellen te organiseren, van de airsoft te leven.

En het antwoord is, voor mij althans, nee. Om meerdere redenen. Ten eerste zou het betekenen dat ik concessies zou moeten doen en dat ik nog veel zwaarder op de steun en loyaliteit zou moeten leunen van hen die hielpen. Maar ook omdat het dan niet meer een hobby zou zijn, maar de wereld van het winnen van de gunst van de airsofter. Niet meer doen en organiseren wat je denkt dat meerwaarde op zou leveren voor de sport als geheel, maar doen en organiseren wat het meeste geld oplevert.
Gelukkig heb ik die stap niet hoeven maken.

Precies een jaar nadat ik afscheid heb genomen van OPP, ben ik in dienst getreden van ICT dienstverlener Xebia. Het contract is vandaag getekend. 2,5 jaar geleden was ik daar al eens geweest, onder andere op voorspraak van diverse ex-collegae uit mijn eerdere tijd in de ICT, bij Sogeti. Toen kwamen we er niet uit maar een maand geleden werd mij gevraagd of ik nog eens op de koffie wilde komen.
Dat balletje ging rollen, onverwacht snel, en halverwege september start ik daar formeel. In een hele leuke baan.

Maar ik moet wel een andere concessie doen dan: minder, veel minder tijd besteden aan airsoft organiseren. Maar dat is mijns inziens toch minder erg dan concessies doen aan kwaliteit, aan de visie die ik en degenen die met me zijn opgetrokken hebben neergezet de laatste jaren.

Het was een hele gave en leerzame tijd, de afgelopen jaren. Op naar de volgende, dito periode.

September 1, 2015   No Comments

700 Engelandvaarders verdronken

Soms schaam ik me een beetje. Zijn we zo kort van collectief geheugen? Wat zou er gebeurd zijn als Engeland in ’40-’45 de grenzen dicht had gegooid voor hen die vluchtten voor de oorlog, voor geweld, voor vervolging en marteling en het gebrek aan toekomst voor hun kinderen? 

Zouden de Britten collectief gejuicht hebben als er weer een schip met Engelandvaarders was gezonken? Hoera, weer 700 mensen minder die drukken op ons budget?

En waar halen de critici het lef vandaan de vrijheid en voorspoed die zij kennen een ander te misgunnen? Wat hebben zij ervoor gedaan? Ik, en vele anderen met mij, hebben gediend binnen en buiten de grenzen van het Koninkrijk opdat hier in vrijheid en welvaart geleefd kan worden. Ik, en degenen die met mij gediend hebben, hebben gezien wat oorlog is en wat het doet voor gezinnen en de toekomst van hele families. Haat en afgunst, wraak en wreedheden hebben een gezicht dan, meer dan woorden in een nieuwsblad. En dat gun je niemand. 
Wie de oorlog wil ontvluchten, vervolging wil ontlopen en een toekomst voor zijn kinderen wil, is welkom in Engeland, pardon, Europa. 
En dat we het normaal vinden dat ze een keuze maken om hetzij te blijven en te integreren en bij te dragen aan de samenleving, dan wel zich voorbereiden op terugkeer naar hun moederland, dat spreekt voor zich. 
Maar de arrogantie, het gore lef en egoïsme van sommige commentatoren de laatste weken is oprecht misselijkmakend en wie onze welvaart een ander misgunt vertrekt dan maar. Dat is niet wie wij zijn en niet wat wij zijn. 
Als degenen die in oorlog voor onze vrijheid gevochten hebben, gebloed hebben en gestorven zijn dit zouden horen…. ze zouden zich omdraaien in hun graf.

April 20, 2015   No Comments

Boekbespreking: Leiderschap onder Vuur, ridder Marco Kroon

Als rechtgeaarde (ex) militair en leider sprak dit boek me vanaf het begin al aan. Een unieke persoon die een uniek verhaal te vertellen heeft. Want een Ridder Millitaire Willemsorde kom je niet heel veel tegen. Vol goede moed begon ik dan ook aan dit boek, maar een lichte teleurstelling maakte zich toch van mij meester toen ik Leiderschap onder Vuur had gelezen en weggelegd.

Eerst het goede: het boekje is prima leesbaar met korte, duidelijke hoofdstukken en helder taalgebruik. Verder zijn de hoofdstukken hierin gelardeerd met het verhaal van een actie in Afghanistan waardoor de (praktijk)lessen die Ridder Kroon bijna tastbaar worden en in ieder geval tot de verbeelding spreken.

Wat ik echter miste is een mooie correlatie met wetenschappelijke literatuur of onderzoek. Door deze manier van schrijven waarin grotendeels wel de conclusies en uitkomsten worden weergegeven maar een grotere, minder persoonlijke context mist doet het erg denken aan Het Boek van de Vijf Ringen, van Miyamoto Musashi. Wijze lessen maar de grotere/diepere context mis ik helaas. Dat zou het boek des te meer kracht en wetenschappelijke waarde hebben gegeven waardoor het meer zou worden dan een samenvoeging van korte praktijkervaringen.

Begrijp me niet verkeerd, de praktijkervaringen hierin zijn duidelijk, waardevol en zinnig en voor een deel buitengewoon goed om weer eens te lezen en tot je door te laten dringen. “Maak van aannames feiten” is een prachtige oneliner die ik met me mee ga dragen.

Maar het ontstijgt slechts enkele keren het niveau van de oneliners en dat is jammer, want met een goede, gedegen wetenschappelijke aanvulling van bijvoorbeeld de NLDA (of co-schrijverschap van dat instituut) zou het des te sterker zijn geweest.

May 22, 2013   No Comments

Hoe ethisch is een one-way trip naar Mars nou eigenlijk?

De organisatie Mars One heeft een prachtige BHAG (Big Hairy Audicious Goal). Maar ik weet niet zo goed wat ik nou moet denken van deze one-way trip naar Mars. Enerzijds prachtig plan, experimenteren en het multiversum ontdekken. Anderzijds is het spelen voor God. Vantevoren weet je dat ze niet levend terug zullen komen, dat hun lichaam en geest permanent zullen veranderen, dat alles permanent HD gevolgd zal worden.

De organisatie is een media bedrijf en heeft dus hele andere (puur commerciële) belangen. en hoe ethisch is het nog als er ooit kinderen geboren gaan worden op mars, die dus in diezelfde situatie zullen moeten leven en sterven en vanwege het aangepaste metabolisme en fysiologie nooit op aarde zullen kunnen komen.

Wat gebeurt er als de reclame-inkomsten na 10 of 20 jaar tegen gaan vallen omdat er niks nieuws gebeurt en niks te zien is. Gaan we dan a-la een soap maar een crisis creëren om kijkers en adverteerders te trekken? Of stoppen ze met nieuwe mensen en materiaal sturen en laten we de settlers in eenzaaheid sterven na een mislukt experiement om creator te spelen?

Nee, ik ben er nog niet uit of The Truman Show maar dan op mars nou wel zo goed, correct en ethisch is.

April 24, 2013   No Comments

Congruent solliciteren

Geen 'magic pill' voor solliciteren maar slechts wat tipsOm mij heen zitten, helaas, veel van mijn kennissen en ook vrienden in de situatie waarin ik zelf ook heb gezeten: even geen baan, vol goede moed, maar een verzadigde arbeidsmarkt vol generalisten die overal op solliciteren. Hoe spring je daar nu uit naar voren en zorg je dat je toch opvalt en op gesprek komt? Is er een ‘magic pill’?

Nou nee. En vanzelfsprekend heb ik niet de wijsheid in pacht en kan ik alleen maar weergeven wat er voor mij persoonlijk heeft gewerkt. Misschien kun je er wat mee, misschien ook niet, kijk maar.

Niet de sterkste, maar meest flexibele overleeft.
Na een half jaar solliciteren op algemene managementfuncties kwam ik er achter dat die markt volkomen verzadigd was. Daarentegen zag ik een overdaad aan marketing en sales vacatures voorbij komen. Niet geheel gek overigens, gezien de huidige conjunctuur, aangezien de klanten gewonnen en overtuigd moeten worden.

Ik heb toen met mijzelf een interne dialoog gevoerd en besloten: dan ga ik voor sales. Alhoewel dat niet mijn primaire interesse had, kan ik het wel, en vanuit werk doorgroeien is altijd makkelijker dan vanuit thuis zitten. Durf dus flexibel te zijn maar presenteer je als een specialist op het gebied waar je voor gaat. En ga er dan ook voor; er half voor gaan werkt minder goed. De markt zoekt ervaren specialisten, geen generalisten.

Vorm en inhoud zijn even belangrijk
Als je wilt dat je CV er uit springt, zorg dan dat het geen saaie en degelijke opsomming is van je opleidingen en ervaringen. Maak er een opvallend en zelfs kleurig geheel van. Maak een header, een watermerk, doe er een foto bij. Durf kopteksten een kleurtje te geven.

En durf ook dingen niet te noemen. Als je meer dan 2 pagina’s nodig hebt, is dat teveel informatie. Voor- en achterkant van 1 bladzijde is genoeg. En maak er, als je er werk van maakt, dan ook een PDF van. Dat behoudt de vorm.

Wees congruent online

Het kan nooit zo zijn dat je CV jou neerzet als IT manager, en je LinkedIn profiel als HR manager. Zorg dus dat je online profiel ten minste niet je CV tegenspreekt. Vice versa, als je leuke aanbevelingen hebt op LinkedIn, neem deze dan ook op in je CV. Laten merken dat anderen van jou een hoge pet op hebben kan zeker geen kwaad.

Google jezelf en maak werk van je online voorkomen. Dat is niet van de ene dag op de ander gebeurd, maar begin er direct mee. Je zult nog heel lang met je e-dating profiel of hyves hobbies tevoorschijn komen vanwege de manier waarop zoekmachines werken. Er is hier overigens genoeg over te vinden online: Monsterboard tips | Carriëretijger tips. Zie ook mijn eerdere post hierover.

Spreek verschillende menstypen aan
Je weet nooit wie je CV en brief allemaal ziet/zien. Neem in gedachten dat je verschillende menstypen tegenover je hebt, dus probeer ze allemaal aan te spreken. Maak een keuze wie je aanspreekt en hoe. Leef je in in de potentiele recruiter/manager/collega die je CV onder ogen krijgt.

Op welke manier je dat doet maakt weinig uit, ik heb de 4 archtypen van Leary genomen: beheerser, creatieveling, denker en onzekere. Dus zorg ik er voor dat mijn CV aanspreekt op kwaliteit, op creativiteit, op zekerheid en op winst maken. De onzekere spreek je aan door een lijstje met diploma’s en opleidingen, de beheerser door aansprekende namen en successen te noemen, de creatieveling door te laten zien hoe je anders bent dan anderen en wat voor mooie ideëen je waar hebt gemaakt, en de denker door aan te tonen hoe je meerwaarde hebt gecreëerd voor bedrijf, mens en klant.

Maak er werk van
Voor elke sollicitatie is het de moeite waard te bepalen of je je CV op één of meer trefwoorden nog iets aan kunt passen of zaken benadrukken die voor die specifieke functie van toepassing zijn. En stuur daar natuurlijk een begeleidende brief bij. Daar hoef je maar één ding in te doen: verwoorden waarom jij de beste kandidaat voor die vacature bent. En verwijs dus ook naar vacature en, als het kan, naar bijvoorbeeld kernwaarden, missie of visie van het bedrijf die je online kunt vinden. Dit laat zien dat je je klant serieus neemt en werk hebt gemaakt van je sollicitatie.

Nogmaals, dit is natuurlijk niet de ‘magic pill’ van solliciteren maar misschien dat het je helpt! Succes.

January 27, 2013   No Comments