Christiaan Lam – over de dagelijkse avonturen van een mobiele manager
Random header image... Refresh for more!

Conflictsituatie: het hogere doel

Binnen ons bedrijf worden geregeld intervisiesessies gehouden onder bepaalde functies, waarin de groep op een gestructureerde manier met elkaar over complexe (maar reeële) praktijksituaties gaat praten. Één van de vraagstukken die mij op het gebied van leiderschap al een tijdje bezig houdt is de conflictsituatie die ontstaat door het persoonlijke en het hogere doel. En dus een ideaal moment om dergelijke conflictsituaties eens met jullie te delen.

Ik kan mij nog goed de tijd herinneren dat ik bij een kleine franchise (onder een grote internationale vlag) werkzaam was. Het gehele team werkte hierbij onder één en dezelfde strategie (lees: focus), of dat nou het vergroten van de winstgevendheid, het intensiveren van de klantrelatie of het verhogen van de omzet per klant. Het volgen van de strategie, dat was het doel. Ja, de strategie kon per periode wijzigen, maar was wel continue de mindset van het gehele team. Bij grotere (en met name bij groeiende) organisaties wordt de vertaalslag van één gezamenlijke strategie naar persoonlijke doelen steeds moeilijker en complexer, en begint het complexe spel van de balans van de verschillende doelen. Er bestaat (hopelijk) een corporate strategie, een strategie waarin een kader wordt geschetst waarbinnen de tactische en operationele plannen worden ontwikkelt. Echter, naarmate er meer afstand ontstaat tussen de operatie en de strategie, ontstaat een voor velen moeizaam gebied waarin doelen op verschillende niveaus met elkaar kan concurreren.

Een voorbeeld kwam ik recentelijk tegen waarin twee afdelingen binnen één bedrijf met overlappende dienstontwikkeling bezig waren. Afdeling A is bezig met het ontwikkelingen van een methodiek voor één van de drie strategische proposities van het bedrijf, waarbij de input en betrokkenheid van vrijwel alle afdelingen in het bedrijf noodzakelijk is. Afdeling B, één van de afdelingen waarvan de input voor de strategische propositie noodzakelijk is, is zelf ook bezig met het ontwikkelen van zijn eigen (niet strategische) propositie. De manager van afdeling B, die niet geheel toevallig ook de manager van de noodzakelijke schaarse experts is, is persoonlijk verantwoordelijk voor de propositie van afdeling B. Hij komt nu voor het dilemma te staan om te handelen in het kader van het strategische bedrijfsbelang (en daarmee het ondersteunen van afdeling A), of het ontwikkeling van zijn ‘eigen’ propositie (en de resources te behouden voor afdeling B). Wat zou jij doen?
Een ander voorbeeld ben ik het persoonlijke redundantie conflict gaan noemen. Kijken we naar reguliere (middel-)grote organisaties zoals overheden dan zie je dat deze, zonder specifieke maatregelen, nooit gaan krimpen, maar vrijwel altijd met een stabiel ratio gaan groeien. De vraag is of deze groei wel altijd noodzakelijk is vanuit de doelstellingen van de organisatie? Maar wie kijkt er nu op dusdanig manier naar zijn eigen werkpakket, dat deze tot de conclusie komt dat a) zijn of haar werk onvoldoende bijdraagt aan de hoogste organisatiedoelstelling, b) zijn of haar werk eenvoudig te automatiseren is of op een efficientere manier kan worden uitgevoerd en c) in het geval van a of b dit binnen de organisatie openbaart met als gevolg dat hij of zij geen werk meer heeft. Met als gevolg dat iedereen zijn werk blijft uitvoeren, ander werk gaat uitvoeren (wat misschien niet 100% bijdraagt aan de organisatiedoelstellingen) en dus meer bezig gaat met zijn eigen doelen, dan handelt in het kader van de bedrijfsdoelstellingen. Wat zou jij doen als jouw werk ‘overbodig’ was, geautomatiseerd kon worden of niet in directe mate bij zou dragen aan de bedrijfsdoelstellingen?

Dus, kruip in het toetsenbord, en laat eens weten wat jij met het hogere doel zou doen.

0 comments

There are no comments yet...

Kick things off by filling out the form below.

Leave a Comment