Christiaan Lam – over de dagelijkse avonturen van een mobiele manager
Random header image... Refresh for more!

Beëindiging proeftijd – een geheel nieuwe ervaring

zen.jpgDeze week had ik een nieuwe (niet noodzakelijk plezierige) ervaring. Ik heb iemand die nog in de proeftijd zat verteld dat we niet met hem/haar verder gaan. “Big Deal” zou je misschien zeggen, daar is een proeftijd voor. Terecht, maar je neemt nou eenmaal niet iemand aan om betrokkene dan in de proeftijd af te wijzen.

Ik had al van een coach wat aandachtspunten over deze professional gehad en dinsdag werd ik gebeld door een andere coach met bedenkingen. Woensdag had ik een afspraak met de professional, dus dat leek me prima om een formele waarschuwing uit te delen. Die ochtend heb ik echter ook nog met zijn technische coach gesproken en ook daar bleek dat betrokkene ondergemiddeld scoorde op de programmeeropdrachten. Dat was 3 uit 3 die niet positief waren. En toen moest ik dus een besluit nemen over de toekomst van deze professional. Besef hierbij dat ik (zoals gebruikelijk in de detacheringswereld) geheel afhankelijk was van informatie uit de tweede hand. 

Dus daar zat ik dan. Ik was gekomen met het plan een waarschuwing te geven maar met minder dan 10 werkdagen te gaan tot het einde van de proeftijd was de tijd voor verbetering zo goed als nihil. Diverse scenario’s kwamen bij me op. Zou ik waarschuwen en dan volgende week alsnog afwijzen? Nee, eigenlijk onmogelijk want bij een waarschuwing horen verbeterpunten en die zijn te instrumenteel om voor zo’n korte periode als structurele verbetering te kunnen doorvoeren. Het ontslag aanzeggen maar een stuk opleiding af laten maken? Dat kon ook niet, aan de ene kant omdat een professional dan heel vreemd in de groep medecursusten zou zitten en anderzijds heeft dat juridische beperkingen. Beëindiging proeftijd is verplicht direct en op staande voet.

Dus er bleef weinig keus voor mij over. Hetzij ik zou de afspraak met de professional verzetten om de beslissing maar niet te hoeven vertellen (maar dat zou struisvogelpolitiek van de eerste orde geweest zijn) hetzij ik zou ter plekke, zonder waarschuwing vooraf, de professional op straat zetten. Het is uiteindelijk de laatste versie geworden, gewoon omdat het geven van een waarschuwing geen optie meer was.

Een kort gesprek later dus nam ik de creditcard, OV kaart, toegangspas en SIMkaart aan, we schudden elkaar de hand en ik liet betrokkene het kantoor uit. Zo. Van een baan naar werkeloos binnen een half uur. 

En dat was niet leuk om te doen (en ongetwijfeld voor hem niet leuk om te ondergaan). Het heeft mij in ieder geval geleerd beter op signalen te letten (in plaats van de gebruikelijke ‘geen nieuws is goed nieuws’ attitude die we vaak aannemen) en scherper op twijfelgevallen te letten. Na afloop was ik overigens aardig op, de hele discussie, besluitvorming, uitvoering en afronding was een vrij intensieve middag geweest en ik geloof niet dat ik nog wat nuttigs heb gedaan verder die dag.  

1 comment

1 Sander Bosma { 10.30.08 at 21:57 }

Tja, dat komt me bekend voor. Als coach en coordinator van de basisopleiding was het iedere maand wel een keertje raak. En dan moesten we het ook nog aan de groep van de betreffende YP vertellen… Het went nooit en het wordt ook niet makkelijker. Je leert alleen wel aan dat het nooit als een verrassing mag komen maar dat was in jouw geval inderdaad erg lastig.

Leave a Comment