Christiaan Lam – over de dagelijkse avonturen van een mobiele manager
Random header image... Refresh for more!

700 Engelandvaarders verdronken

Soms schaam ik me een beetje. Zijn we zo kort van collectief geheugen? Wat zou er gebeurd zijn als Engeland in ’40-’45 de grenzen dicht had gegooid voor hen die vluchtten voor de oorlog, voor geweld, voor vervolging en marteling en het gebrek aan toekomst voor hun kinderen? 

Zouden de Britten collectief gejuicht hebben als er weer een schip met Engelandvaarders was gezonken? Hoera, weer 700 mensen minder die drukken op ons budget?

En waar halen de critici het lef vandaan de vrijheid en voorspoed die zij kennen een ander te misgunnen? Wat hebben zij ervoor gedaan? Ik, en vele anderen met mij, hebben gediend binnen en buiten de grenzen van het Koninkrijk opdat hier in vrijheid en welvaart geleefd kan worden. Ik, en degenen die met mij gediend hebben, hebben gezien wat oorlog is en wat het doet voor gezinnen en de toekomst van hele families. Haat en afgunst, wraak en wreedheden hebben een gezicht dan, meer dan woorden in een nieuwsblad. En dat gun je niemand. 
Wie de oorlog wil ontvluchten, vervolging wil ontlopen en een toekomst voor zijn kinderen wil, is welkom in Engeland, pardon, Europa. 
En dat we het normaal vinden dat ze een keuze maken om hetzij te blijven en te integreren en bij te dragen aan de samenleving, dan wel zich voorbereiden op terugkeer naar hun moederland, dat spreekt voor zich. 
Maar de arrogantie, het gore lef en egoïsme van sommige commentatoren de laatste weken is oprecht misselijkmakend en wie onze welvaart een ander misgunt vertrekt dan maar. Dat is niet wie wij zijn en niet wat wij zijn. 
Als degenen die in oorlog voor onze vrijheid gevochten hebben, gebloed hebben en gestorven zijn dit zouden horen…. ze zouden zich omdraaien in hun graf.

0 comments

There are no comments yet...

Kick things off by filling out the form below.

Leave a Comment