Ik kan mij nog goed de tijd herinneren dat ik bij een kleine franchise (onder een grote internationale vlag) werkzaam was. Het gehele team werkte hierbij onder één en dezelfde strategie (lees: focus), of dat nou het vergroten van de winstgevendheid, het intensiveren van de klantrelatie of het verhogen van de omzet per klant. Het volgen van de strategie, dat was het doel. Ja, de strategie kon per periode wijzigen, maar was wel continue de mindset van het gehele team. Bij grotere (en met name bij groeiende) organisaties wordt de vertaalslag van één gezamenlijke strategie naar persoonlijke doelen steeds moeilijker en complexer, en begint het complexe spel van de balans van de verschillende doelen. Er bestaat (hopelijk) een corporate strategie, een strategie waarin een kader wordt geschetst waarbinnen de tactische en operationele plannen worden ontwikkelt. Echter, naarmate er meer afstand ontstaat tussen de operatie en de strategie, ontstaat een voor velen moeizaam gebied waarin doelen op verschillende niveaus met elkaar kan concurreren.

Een voorbeeld kwam ik recentelijk tegen waarin twee afdelingen binnen één bedrijf met overlappende dienstontwikkeling bezig waren. Afdeling A is bezig met het ontwikkelingen van een methodiek voor één van de drie strategische proposities van het bedrijf, waarbij de input en betrokkenheid van vrijwel alle afdelingen in het bedrijf noodzakelijk is. Afdeling B, één van de afdelingen waarvan de input voor de strategische propositie noodzakelijk is, is zelf ook bezig met het ontwikkelen van zijn eigen (niet strategische) propositie. De manager van afdeling B, die niet geheel toevallig ook de manager van de noodzakelijke schaarse experts is, is persoonlijk verantwoordelijk voor de propositie van afdeling B. Hij komt nu voor het dilemma te staan om te handelen in het kader van het strategische bedrijfsbelang (en daarmee het ondersteunen van afdeling A), of het ontwikkeling van zijn ‘eigen’ propositie (en de resources te behouden voor afdeling B). Wat zou jij doen?
Een ander voorbeeld ben ik het persoonlijke redundantie conflict gaan noemen. Kijken we naar reguliere (middel-)grote organisaties zoals overheden dan zie je dat deze, zonder specifieke maatregelen, nooit gaan krimpen, maar vrijwel altijd met een stabiel ratio gaan groeien. De vraag is of deze groei wel altijd noodzakelijk is vanuit de doelstellingen van de organisatie? Maar wie kijkt er nu op dusdanig manier naar zijn eigen werkpakket, dat deze tot de conclusie komt dat a) zijn of haar werk onvoldoende bijdraagt aan de hoogste organisatiedoelstelling, b) zijn of haar werk eenvoudig te automatiseren is of op een efficientere manier kan worden uitgevoerd en c) in het geval van a of b dit binnen de organisatie openbaart met als gevolg dat hij of zij geen werk meer heeft. Met als gevolg dat iedereen zijn werk blijft uitvoeren, ander werk gaat uitvoeren (wat misschien niet 100% bijdraagt aan de organisatiedoelstellingen) en dus meer bezig gaat met zijn eigen doelen, dan handelt in het kader van de bedrijfsdoelstellingen. Wat zou jij doen als jouw werk ‘overbodig’ was, geautomatiseerd kon worden of niet in directe mate bij zou dragen aan de bedrijfsdoelstellingen?

Dus, kruip in het toetsenbord, en laat eens weten wat jij met het hogere doel zou doen.

Bookmark It

Hide Sites

Deze week heb ik samen met Salsaparilla een deel van het programma doorgenomen en de komende weken zal de finetuning plaatsvinden.

Ik heb er zin in!

Bookmark It

Hide Sites

Vandaag, maandag, heb ik de kids naar school gebracht. Toen had ik nog even tijd voor snel een paar mail over het aankomende PHP seminar bekijken en beantwoorden en toen voor mijn eerste afspraak, over een medewerker, naar een klant in Amsterdam om 10:30. Eerst even voorbespreken natuurlijk met de relatiemanager dus rond 10:10 daar en omdat de A9 op mijn weg zat rond 9:30 vertrokken.

Omdat ik nu toch in Amsterdam was even ongeplanned langs een medewerker bij De Telefoongids gewipt om 12:00. Daar liep ik nog Nanja van On-Lime (met wie we het Leiderschaps seminar voor Sogeti organiseren) tegen het aantrekkelijke lijf, hoe klein is de wereld eigenlijk. Kort gesprek tot 12:30 met de medewerker en toen richting Apeldoorn. Maar eerst even bij de visboer een broodje gehaald en al rijdende in de auto opgegeten. Tegelijk een paar voicemailtje beantwoorden en de mail inkijken met mijn HP iPAQ Voice Messenger (net nieuw te leen, try-out van HP). Oh damn, vergeten auto-reply van afgelopen vrijdag uit te zetten maar ja, kom niet meer bij een Sogeti kantoor vandaag.

Om 14:00 een afspraak met R., werkzaam bij de Belastingdienst, om de beoordeling cq prestaties van een medewerker te bespreken. Positief verhaal, erg leuk. Daarna met de betreffende medewerker ook maar ongeplanned even bijgekletst en rond 15:00 daar klaar. Efficiente meetings, daar hou ik wel van.

Weer de auto in, bellen met Willem omdat we eigenlijk een overleg in Rotterdam zouden hebben maar ja, ik kon alleen vandaag nog deze week en de klant zou 2 weken op vakantie gaan dus dat moest toch nu. Even wat gefilosofeerd over cijfers, beschikbaarheid en besloten binnenkort maar weer eens een leuke meeting te organiseren voor de Java groep. Daarna vanaf de A1 een jarige medewerker gebeld.

Weinig file gelukkig, rond 16:30 was ik in Haarlem (de eerste 250 kilometer van de week gehad), even langs de kapper en de supermarkt. Bij de kapper meer mail lezen via die iPAQ, weer probleempje, de aanmeldingspagina voor het seminar van morgen doet het niet meer dus de last minutes moeten handmatig gedaan worden. Afstemmen maar met Mechteld van Ibuildings.

Thuis eten en dan snel naar Taekwondo en om 20.30 weer thuis. Mail doen, want ik moet de presentaties voor morgen nog verzamelen als backup op mijn laptop. Ook wat zaken die niet kunnen wachten voor medewerkers zoals declaraties en hotelreserveringen er doorheen jagen. Oh, en de autoreply van afgelopen vrijdag uitzetten en aanzetten voor dinsdag en woensdag en dit postje typen. Niet te laat naar bed maar en ik hoop dat de kids doorslapen.

Morgen wil ik om 10:00 in Vianen zijn voor het PHP Seminar, dat begint om 12:00 en ik verwacht er wel tot 21:30 te zijn, minstens! Dan vertrek ik naar Oisterwijk (eerst nog even wat grote Sogeti zuilen meenemen) omdat de AvT III: Leiderschap daar woensdag is en ik er om 7:30 toch wel aanwezig wil zijn. Dat wordt ook weer een lange dag, waarbij ik zowel als deelnemer en als facilitator aanwezig ben. Meestal zijn we wel tot 18:30 bezig en dan nog naar huis. Ben wel even stuk dan verwacht ik.

Donderdag heb ik gelukkig geen haast en dus tijd om een paar dagen mail weg te werken (ik gok op 75 mailtjes) dan moet ik alleen wel in Den Bosch zijn rond 11:30 voor een intervisie sessie met Sogeti unitmanagement. Daarna in Vianen een persoonlijk ontwikkelplan gesprek en dan op tijd thuis hoop ik. Vrijdagochtend spreek ik 4 medewerkers in Hoofddorp waaronder een die ondanks zijn coordinerende kwaliteiten liever meer in de techniek blijft; hoe gaan we daar nou weer mee om, want de klant wil hem niet kwijt en een vervanger vinden wordt niet makkelijk. Maar ja, hij wil daar al een tijdje weg. Dan direct door naar Rotterdam waar ik om 12:00 en 13:00 twee overleggen tot 15:00 heb.

En dan… weekeinde…

Bookmark It

Hide Sites

Omdat we vroeg aanwezig moesten zijn voor de briefing en ik geen zin had om heel vroeg de auto in te gaan was ik de avond tevoren al in het hotel gearriveerd. Lekker om 7u opstaan dacht ik. De haan dacht er om 6:10 anders over. Suf beest. Naar KFC ermee.

Nou goed, ontbijt dus en daarna de briefing voor de ochtend. Om 8:30 sharp startte het programma met een Sergeant Majoor (gespeeld door een acteur) die de groep mee naar buiten nam voor een les directief leiderschap. De rest mocht een oefening doen zonder leiderschap, het leggen van een 8-knoop in een lang touw. Even later werd er gewisseld; al met al een leuke start van de dag die nu eens niet begon met anderhalf uur presentaties ‘consumeren’.

Verder was er een plenair deel waarna de groep diverse workshops kon doen. Ikzelf was moderator bij een Waarderend Interview sessie (Appreciative Inquiry) over Empowerment. Waarderend interviewen gaat er vanuit dat je een positief punt of moment uit iemands verleden of carriere pakt (in dit geval dus: wanneer voelde je je Empowered) en daar ga je dus op doorvragen. Dus niet op zoek gaan naar wat er negatief is/was, maar juist sterke punten opzoeken. Ik kon aanhaken bij de expertise van MdB van On-lime en eerst twee sessies meekijken; de andere twee sessies deed ik zelf als lead moderator. Over AI zal ik nog een keer wat posten.

Er was een strakke timing die we uiteindelijk nipt haalden. De lunch was inmiddels verkort tot 30 minuten en de pauzes tussendoor om van zaal te wisselen en koffie te nemen ingekort tot 5 minuten per break.  Om 18:00u gingen we aan het buffet, redelijk uitgeteld en uitgewrongen, maar zeker voldaan want de eerste reacties waren erg positief!

Volgende week een evaluatie en het programma fijnslijpen (en mogelijk bijslijpen) voor de andere twee sessies verderop in de maand.

Bookmark It

Hide Sites

In het bosrijke Doorn kwamen zo’n 30 managers (bid-, contract-, delivery-, relatie-, unit-, commercieel- en nog wat meer) bij elkaar om met elkaar van gedachten te wisselen over Identiteit, Visie en Ambities. Daarnaast werden er om middels presentaties aan elkaar (en veel geklieder op flip-over) en het schrijven (en geven) van een elevator pitch over elkaars functiegroep.

Het leuke was dat er managers waren uit alle geledingen, ook variërend in jaren ervaring bij Sogeti en duur van hun verblijf in een managementrol. Directeur NB was er als gastheer en mijn gewaardeerde collega RvV was deze dag ook aanwezig.

Bookmark It

Hide Sites