Christiaan Lam – over de dagelijkse avonturen van een mobiele manager
Random header image... Refresh for more!

Quinn 4: controlefreaks versus empowerment

images-5.jpegRobert E. Quinn begeleidt al jaren diverse topmanagers en noteert zes criteria om een echte leider te onderscheiden. In deze post gaan we nader in op het vierde criterium: een manager is een controlefreak, terwijl een ware leider de controle durft op te geven.

In het artikel Feature E-leiderschap van Ben Tiggelaar wordt een bizar voorbeeld van één van de ondervraagden geschetst: “Ik heb een goede kennis en die kan echt helemaal niets zelf. Hij kan nog geen gat in de muur boren. Als er iets moet gebeuren is dan ook het eerste wat hij denkt. Wie gaat dat voor me doen? Hoe ga ik die persoon een goed gevoel geven? En hoe ga ik hem daarna daarvoor belonen zodat hij de volgende keer weer wat voor me wil doen?”. Dat is het enige waar hij mee bezig is. Die man is multimiljonair. Die heeft een heel groot bedrijf gebouwd en is alleen maar bezig geweest met wie kan dat voor me doen. Die is niet moe geworden, maar wel rijk. Dat is een competentie waar ik buitengewoon jaloers op ben.”

[Read more →]

July 24, 2009   No Comments

Het verhaal van de apen

wise_monkeys.jpgMet enige regelmaat hoor ik dat we dingen doen, omdat we ze nou eenmaal zo doen. En we doen het zus en zo, omdat het altijd zus en zo gebeurt. En elke keer als ik dat hoor moet ik aan het volgendeverhaal denken. Geen idee of het een waar verhaal is, maar het is in ieder geval een mooi verhaal.

Er is een experiment gedaan met een grote groep apen. In de apenkooi bevonden zich twee voederbakken. Bij de ene voederbak konden apen eten wat ze wilden zonder problemen; bij de andere voederbak werd zodra een aap daarvan te eten nam een watersproeier in werking gesteld waardoor de hele groep nat werd. Nodeloos te zegen dat de kolonie dit snel doorhad en iedere aap alleen nog bij de veilige bak at; wie zich hier niet aan hield werd vanzelf teruggeroepen. Na verloop van tijd werd de helft van de groep vervangen door een stel nieuwe apen. Zodra één van deze nieuwe apen zich in de buurt van de ‘foute’ bak waagde, ging de oude groep roepen en schreeuwen. Snel hadden de nieuwe apen dit door en schreeuwden even hard mee; elke aap at alleen nog bij de ‘veilige’ voederbak. Toen dit was gebeurd, werd de andere helft van de originele groep vervangen door weer nieuwe apen. De apen die de vorige ronde er bij waren gekomen zorgden er ook voor dat de nieuwste aanwinsten níet bij de foute bak aten. Met als resultaat dat er alle apen wegbleven bij de bak die als fout werd bestempeld maar geeneen wist meer waarom.

De moraal van dit verhaal: durf gebruiken en tradities eens uit te pluizen en te vragen naar de reden waarom. Want de originele oorzaak is mogelijk allang achterhaald. Mogelijk kun je een proces of situatie verbeteren of zelfs helemaal omdraaien. Natuurlijk, wie weet loop je in dezelfde kuil die anderen al eens gemaakt hebben. Maar wie geen fouten maakt leert niet in zijn eigen kracht te staan.

Breintraining: laat dit verhaal eens los op het dragen van stropdassen.

May 2, 2008   No Comments